فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 2 خرداد 1403

شماره ٣٣٦: منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

منم بـه نکهت خـشـکی ز بـوسـتـان قانعز وصـل گـل بــه خـس و خــار آشـیـان قـانـعدرون خـــانــه شـــکــارش آمــاده اســـتکسی که گشت بـه خمیازه چون کمان ق…

منم بـه نکهت خـشـکی ز بـوسـتـان قانعز وصـل گـل بــه خـس و خــار آشـیـان قـانـع
درون خـــانــه شـــکــارش آمــاده اســـتکسی که گشت بـه خمیازه چون کمان قانع
زبـان دراز بـود، هـرکـه هـمـچـو تـیغ شـودبــه خـون ز نـعـمـت الـوان ایـن جـهـان قـانـع
چـرا طـفـیـلـی زاغ سـیـاه کـاسـه شـود؟کسی که همچو هما شد به استخوان قانع
به سیم ، دامن یوسف ز دست نتوان دادازان جـهـان نـتـوان شـد بـه این جـهان قـانـع
همیشـه بـر لـب بـام خـطـر بـود درخـوابز صــدر هـرکــه نـگــردد بــه آســتــان قــانـع
ز آب خــضــر حـــیــات ابـــد تـــمــنــا کــنمـشـو ز تـیـغ شـهـادت بـه نـیـم جـان قـانـع
شـود خـزیـنـه اسـرار سـیـنـه اش صـائبکسـی که شـد بـه لب خـامش ازبـیان قـانع

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج