فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٣٢٨: هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

هرکـه گـردید ز عـبـرت بـه تـمـاشـا قـانـعبــه کـف پــوچ شــد از گـوهـر دریـا قــانـعزود عاجـز شود از دیدن یوسف، چشمیکـه بــه دیـدار نـگـردد چــو زلـیـ…

هرکـه گـردید ز عـبـرت بـه تـمـاشـا قـانـعبــه کـف پــوچ شــد از گـوهـر دریـا قــانـع
زود عاجـز شود از دیدن یوسف، چشمیکـه بــه دیـدار نـگـردد چــو زلـیـخــا قــانـع
نـتـوان کـرد بـه دیـوار هـوس را خـرسـنـدطـفـل از بــاغ نـگـردد بــه تــمـاشـا قـانـع
خاک در کاسه چشمی که ز کوته نظریبــه نـظـر بــازی آهـوسـت زلـیـلـی قـانـع
هر زمان روی سخـن در دگری نتـوان کردطـوطـی ماسـت بـه یک آینه سـیما قـانع
بـا کـلام شـکـرین شـکوه مکـن ازتـلخـیکز شکر شد بـه سـخـن طوطی گویاقانع
هر سحـر سرزند ازمشرق دیگر خورشیدچون به یک سینه شود داغ تو تنها قانع؟
هرکه بـا وسعت مشرب طرف زهد گرفتبــه کـف خـاک شـداز دامـن صـحـرا قـانـع
جـای رحـم است بـرآن فاختـه کوتـه بـینکـه بـه یک سـرو شـد از عـالـم بـالـاقـانع
بــی نـیـاز ازدر ابــنـای زمـان شـد صـائبشـد فـقـیـری کـه بـه دریـوزه دلـهـا قـانـع

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج