فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 2 خرداد 1403

شماره ٣٢٦: نه در وفات گذارد نه در جفا دلدار

نـــه در وفــــات گـــذارد نـــه در جــــفـــا دلـــدارنـه مــنـکــرت بــگــذارد نـه بــر ســر اقــراربــه هـر کـجـا کـه نـهـی دل بـه قـهـر بــرکـنـدت…

نـــه در وفــــات گـــذارد نـــه در جــــفـــا دلـــدارنـه مــنـکــرت بــگــذارد نـه بــر ســر اقــرار
بــه هـر کـجـا کـه نـهـی دل بـه قـهـر بــرکـنـدتبـه هـیچ جـای مـنـه دل دلـا و پـا مـفـشـار
بـــه شـــب قـــرار نـــهـــی روز آن بـــگـــردانـــدبـگـیـر عـبـرت از این اخـتـلـاف لـیل و نـهـار
ز جــهـل تــوبــه و ســوگـنـد مـی تــنـد غــافــلچــه حــیـلـه دارد مـقــهـور در کــف قــهـار
بـــرادرا ســر و کــار تــو بـــا کــی افــتـــادســتکز اوسـت بـی سر و پـا گشتـه گنبـد دوار
بـــرادرا تـــو کــجــا خــفــتـــه ای نــمــی دانــیکه بـر سـر تـو نشـسـتـسـت افعـی بـیدار
چـه خـواب هاسـت که می بـینی ای دل مغـرورچه دیگ بـهر تو پـختـست پـیر خوان سلار
هـزار تــاجــر بــر بــوی ســود شــد بــه ســفــربــبـرد دمـدمـه حـکـم حـق ز جـانـش قـرار
چـنـانـش کـرد کـه در شـهـرهـا نـمـی گـنـجـیـدمـلـول شـد ز بـیابـان و رفـت سـوی بـحـار
رود کــه گــیــرد مــرجــان ولــیـک بــدهــد جــانکه در کمین بـنشستـست بـر رهش جـرار
دویــد در پـــی آب و نـــیــافـــت غـــیــر ســـرابدویــد در پـــی نــور و نــیــافـــت الـــا نـــار
قـضـا گرفـتـه دو گوشـش کشـان کشـان که بـیاچـنین کشند بـه سوی جـوال گوش حـمار
بــتــر ز گــاوی کــایــن چــرخ را نــمــی بــیـنــیکـه گـردن تـو بــبــسـتـسـت از بــرای دوار
در ایــن دوار طــبـــیــبـــان هــمــه گــرفــتــارنــدکــز ایـن دوار بــود مـســت کــلــه بــیـمـار
بـه بـر و بـحر و بـه دشت و به کوه می کشدشکه تـا کجـاش دراند بـه پـنجـه شیر شـکار
ولــیـک عــاشــق حــق را چــو بــردرانــد شــیـرهـلــا دریـدن او را چــو دیـگــران مـشــمـار
دل و جــــگـــر چـــو نـــیـــابــــد درونـــه تــــن اوهمان کسـی که دریدش همو شود معمار
چو در حیات خود او کشته گشت در کف عشقبــه امـر مـوتــوا مـن قـبــل ان تــمـوتـوا زار
که بـی دلسـت و جـگرخـون عـاشـقسـت یقینشــکــار را نــدرانــیـد هـیـچ شــیـر دو بــار
وگــر دریــد بـــه ســهــوش بـــدوزدش در حـــالدر او دمـد دم جـان و بــگـیـردش بــه کـنـار
حــرام کــرد خــدا شــحــم و لـحــم عــاشــق راکـه تـا طـمـع نکـنـد در فـنـاش مـردم خـوار
تـو عـشـق نـوش کـه تـریاق خـاک فـاروقـیسـتکــه زهـر زهـره نـدارد کـه دم زنـد ز ضــرار
سـخـن رسـید بـه عشـق و همی جـهد دل منکـجـا جـهد ز چـنـین زخـم بـی مـحـابـا تـار
چــو قــطــب مــی نـجــهـد از مـیـان دور فــلــککـجـا جـهد تـو بـگو نقـطـه از چـنین پـرگـار
خـموش بـاش که این هم کـشـاکـش قـدرسـتتو را به شعر و به اطلس مرا سوی اشعار

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج