دلهای عاشقان تـو مشتی شکسته انددایـم گـرفـتـه زلـف تـو انـدر پـنـاهـشـانچــون از تــنــور ســیـنــه بــرآرنــد دود آهای آیـنــه بــپــوش رخ خــود زآهـ…
| دلهای عاشقان تـو مشتی شکسته اند | دایـم گـرفـتـه زلـف تـو انـدر پـنـاهـشـان |
| چــون از تــنــور ســیـنــه بــرآرنــد دود آه | ای آیـنــه بــپــوش رخ خــود زآهــشــان |
| خورشید و مه بـچـاه خـجـالت فرو شدند | از شـرم چـهره تـو چـو کردی نگاهشـان |
| سـر بـر زمـین نـهـنـد وبـگـوینـدبـعـد ازین | خـوبـان رعیت اند وتـویی پـادشـاهشان |
| شاهان ملک حسن سپه جمع کرده اند | بـرقع ز رخ بـرافگن و بـشکن سپاهشان |
| زنجیر گیسوی تـو بـدست آورد چو سیف | دیوانـه گـر خـوهد کـه بـرآید زچـاهشـان |
| این خیل دلبـران که تـویی پـادشاهشان | وین جمع اختران که رخ تست ماهشان |
| شـب روز می کـنند بـروی چـو مه ولـیک | من تـیره روزم از شـب زلف سـیاهشـان |
| بــا بــال چـون نـگـارگـه جــلـوه در بــهـار | طـاوس رشــک بــرده زپــر کـلـاهـشــان |
| در پـرده رو نـهـفـتـه ره دل هـمـی زنـنـد | زآن دیده پـر زخـون جـگر کـرده راهشـان |
| دعــوی هـمــســری تــو دارنـد در دمــاغ | زین بـیشـتـر بـلـنـد مـکـن پـایگـاهشـان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
