ای گـرفـتــه زحـدیـث تــو جـهـان شـیـریـنـیاز تـو در کـام دل ودر لـب جـان شـیـرینـیشــکـر و شـهـد مـرا بــهـر غـذای دل وجــاندر لـب لـعـل تـو دادنـد ن…
| ای گـرفـتــه زحـدیـث تــو جـهـان شـیـریـنـی | از تـو در کـام دل ودر لـب جـان شـیـرینـی |
| شــکـر و شـهـد مـرا بــهـر غـذای دل وجــان | در لـب لـعـل تـو دادنـد نـشـان شـیـرینـی |
| راسـت چـون لـقـمه غـم کـام دلم تـلـخ کـند | گـر مـرا جـز لـبـت آیـد بـدهـان شـیـرینـی |
| چـنـد در حـسـرت خـود کـام کـنـی تـلـخ مـرا | از لب چـون شکر خـود بـچـشان شیرینی |
| تـــا حـــدیــث لــب لــعـــلــت بـــزبـــان آوردم | همچو آب از سخنم گشت روان شیرینی |
| گـر چـه در عـهد تـو بـسـیار نکـویان هسـتـند | روح لـیسـیده زلـبـشـان بـزبـان شـیرینـی |
| کـس چـو تـو نـیـسـت ازیـراکـه بــرابــر نـبــود | گر چـه بـا تـره بـود بـر سر خوان شیرینی |
| از سـر لـطـف بــمـن بـنـده نـظـر کـن یـکـبــار | بـمـگـس گـرچـه نبـاشـد نگـران شـیرینی |
| عـاشـقان را زتـو هر لحـظـه امیدی دگرسـت | درد سـر چـند کشـد ازمگسـان شـیرینی |
| بر سر خوان که برو شور و ترش خورده شود | چـون مـسـلـم بـدر آیـد زمـیـان شـیرینـی |
| گرچه رو ترش کنی و سخنت، بـاکی نیست | کـه بــسـازنـد زغـوره بــزمـان شـیـریـنـی |
| ور بـجـان از لب تـو بـوسـه خـرم گویم شـکـر | کـه بـبـازار شـمـا نیسـت گـران شـیرینی |
| سـیف فـرغـانـی از ذکـر لـب چـون شـکـرش | تـو دریـن شـعـر بآفـاق رسـان شـیـریـنـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
