فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 5 اردیبهشت 1403

شماره ٢: در سیه خانه افلاک، دل روشن نیست

در ســیـه خــانـه افــلــاک، دل روشــن نـیـســتاخـگـری در تـه خـاکـسـتـر این گـلخـن نیسـتدل چـو بـیناسـت، چـه غـم دیده اگر نابـیناسـت؟خــانــه آیـنــه…

در ســیـه خــانـه افــلــاک، دل روشــن نـیـســتاخـگـری در تـه خـاکـسـتـر این گـلخـن نیسـت
دل چـو بـیناسـت، چـه غـم دیده اگر نابـیناسـت؟خــانــه آیـنــه را روشــنــی از روزن نــیــســت
راســتــی عـقـده گـشــایـنـده اســرار دل اســتشـمـع را حـوصـلـه گـریه فـرو خـوردن نـیسـت
روزی خــاک شــود دل چــو گــرانــجـــان افــتـــادمـنـزل پـای گـرانـخـواب بـه جـز دامـن نـیسـت
گـوهـر از گـرد یـتــیـمـی نـشــود خــاک نـشــیـندل اگـر زنـده بـود هـیـچ غـم از مـردن نـیسـت
دشمن آن است که پوشیده کند خصمی خویشخصم چون کینه خود فاش کند دشمن نیست
عـاقـبــت راز مـرا ســیـنـه بــه صــحــرا انـداخــتخـاک را حــوصـلـه دانـه نـهـان کـردن نـیـسـت
دیـــده شــــوخ تــــرا آیـــنـــه در زنـــگــــارســــتورنه یک سـبـزه بـیگـانه درین گـلشـن نیسـت
بـه هـمـیـن مـوج ز آمـد شـد خـود بـیـخـبــرسـتهـیـچ کـس را خـبـر از آمـدن و رفـتـن نـیـسـت
نـیـســت در قـافـلـه ریـگ روان پــیـش و پــســیمرده بـیچـاره تـر از زنده درین مسـکـن نیسـت
سـفـلـگـان را نـزد چــرخ چــو نـیـکـان بــر سـنـگمـحـک سـیم و زر از بـهر مـس و آهن نـیسـت
حــرص هـر ذره بــمــا را بــه جــهـانـی انــداخــتمور خود را چـو کند جـمع، کم از خرمن نیست
مـردم پــاک گــهـر بــا هـمـه کــس مـی ســازنـدآب را سرکشی از خـار و خـس گلشن نیست
دل نـــازک بــــه نـــگـــاه کـــجــــی آزرده شــــودخـار در دیده چـو افـتـاد کـم از سـوزن نـیسـت
صـائب از اطـلس گردون گله بـی انصـافـی اسـتسـرو این بـاغـچـه را بـرگ دو پـیراهن نـیسـت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج