در حـضـرت تـو کآنجـاسـلطـان کـند غـلـامیعـشـقـت بـداد مارا جـامی بـدوسـت کامیدر سـایه مـانده بـودم چـون مـیوه نـارسـیدهخـورشـید عـشـقـت آمد ازمن بـبـر…
| در حـضـرت تـو کآنجـاسـلطـان کـند غـلـامی | عـشـقـت بـداد مارا جـامی بـدوسـت کامی |
| در سـایه مـانده بـودم چـون مـیوه نـارسـیده | خـورشـید عـشـقـت آمد ازمن بـبـرد خـامی |
| از عشق قید کردم بـر پـای دل که چـون خر | بـیـرون راه مـی شـد اسـبـم زبـی لـگـامـی |
| پـای غم تو بـوسم چون کرد دست حکمش | مـر ســر کـش هـوا را مـنـع ازفــراخ گـامـی |
| وصــف جــمـال رویـت مـی گــویـم و نـگـویـد | کس وصف حال خسرو شیرین تر از نظامی |
| در پـیـش صـف خـوبـان از دلـبـری بـیـفـگـنـد | مــحــراب ابـــروی تـــو ســجـــاده امــامــی |
| آنـجــا کــه خــوب رویـان از زر بــرنـد ســکـه | تـو زآن عـقـیق رنگین همچـون نگین بـنامی |
| انـدام هـمــچــو آبــت در جــامــه مــنـقــش | چــون بـــاده مــروق انــدر زجـــاج شــامــی |
| دارم بــشـعـر شـیـریـن ازتــو امـیـد بــوســه | شکر خـورد همیشه طوطی بـخوش کلامی |
| یاری شـکـار من شـد بـا این دل شـکسـتـه | کـردم بــزرگ صـیـدی بــا ایـن دریـده دامـی |
| آن دلـسـتــان دل مـن بــا مـن دهـد دگـر ره | گــرآنـچــه بــرده بــاشــد بــاز آورد حــرامـی |
| نتـوان بـعـمـر نـاقـص این غـصـه شـرح دادن | زیـرا بــمـرگ بــاشـد ایـن قـصـه راتــمـامـی |
| هر کین غزل بخواند داند که من چو سعدی | وقـتـی فـقـیـه بــودم و امـروز رنـد و عـامـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
