فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٢٩٠: سخن تانگردد چو موی میانش

سـخـن تــانـگـردد چـو مـوی مـیـانـشمـحــال اسـت آیـد بــرون ازدهـانـشبــه مـژگــان دگـر بــازگـشــتــن نـداردنـگـاهی کـه افـتـد بـه سـرو روانـشز بس لط…

سـخـن تــانـگـردد چـو مـوی مـیـانـشمـحــال اسـت آیـد بــرون ازدهـانـش
بــه مـژگــان دگـر بــازگـشــتــن نـداردنـگـاهی کـه افـتـد بـه سـرو روانـش
ز بس لطف، چون رشته از عقد گوهرنـمـایـان بــود مـغـز ازاسـتــخــوانـش
دل پـــر مـــرا خـــالـــی آن روز گـــرددکه از بـوسه خالی کنم بوسه دانش
مـجــویـیـد اسـلـام ازان نـامـسـلـمـانکــه زنـار بــاشــد ز مــوی مــیـانـش
مـجــرد زالــفــاظ گــردد چــو مـعــنـیسـخـن تــا بــرآیـد ز تــنـگ دهـانـش
مـــرا بـــرده ازراه بـــیـــرون عـــزیــزیکـه گل یک پـیاده اسـت از کـاروانش
مـنه تـهمـت گـوشـه گـیری بـه عـنقـاکه از کوه قاف است سنگ نشانش
دل ســـنــگ شـــد آب صــائب زآهــمنـشــد نـرم گـردد دل پــاســبــانـش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج