فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٢٨٢: در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید

در شـهر اگـر زمـانی آن خـوش پـسـر بـرآیدازهـر دلـی و جــانـی سـوزی دگـر بــرآیـددرآرزوی رویـش چــنـدیـن عـجــب نـبــاشـدگرآفـتـاب ازین پـس پـیش از سـح…

در شـهر اگـر زمـانی آن خـوش پـسـر بـرآیدازهـر دلـی و جــانـی سـوزی دگـر بــرآیـد
درآرزوی رویـش چــنـدیـن عـجــب نـبــاشـدگرآفـتـاب ازین پـس پـیش از سـحـر بـرآید
چـون سـایـه نـور نـدهـد بـراوج بــام گـردونبـی نـردبـان مـهرش خـورشـید اگـر بـرآید
گــربـــر زمــیــن بــیــفــتــد آب دهــان یــارماز بــیـخ هـر نـبــاتـی شـاخ شـکـر بــرآیـد
ازبـهر چـون تـو دلـبـردر پـای چـون تـو گـوهرازابـــر در بــــبــــارد وز خـــاک زر بـــرآیـــد
گفتـم که آب چـشمم بـر روی خشک گرددچـون بــر گـل عـذارش ریـحـان تــر بــرآیـد
مـن آن گـمـان نـبــردم کـز خـط دود رنـگـشچـون شـمع هر زمـانم آتـش بـسـر بـرآید
جـسـم بـرهنه رو راشرط اسـت اگر نپـوشدآنرا که دوست چون گل بی جامه دربرآید
دامن بدست چون من بی طالعی کی افتدآنـرا کـه از گـریبـان شـمـس و قـمـر بـرآید
بـاری بـچشم احسان در سیف بنگرای جانتـا کـار هر دو کـونـش زآن یک نـظـر بـرآید

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج