در شـهر اگـر زمـانی آن خـوش پـسـر بـرآیدازهـر دلـی و جــانـی سـوزی دگـر بــرآیـددرآرزوی رویـش چــنـدیـن عـجــب نـبــاشـدگرآفـتـاب ازین پـس پـیش از سـح…
| در شـهر اگـر زمـانی آن خـوش پـسـر بـرآید | ازهـر دلـی و جــانـی سـوزی دگـر بــرآیـد |
| درآرزوی رویـش چــنـدیـن عـجــب نـبــاشـد | گرآفـتـاب ازین پـس پـیش از سـحـر بـرآید |
| چـون سـایـه نـور نـدهـد بـراوج بــام گـردون | بـی نـردبـان مـهرش خـورشـید اگـر بـرآید |
| گــربـــر زمــیــن بــیــفــتــد آب دهــان یــارم | از بــیـخ هـر نـبــاتـی شـاخ شـکـر بــرآیـد |
| ازبـهر چـون تـو دلـبـردر پـای چـون تـو گـوهر | ازابـــر در بــــبــــارد وز خـــاک زر بـــرآیـــد |
| گفتـم که آب چـشمم بـر روی خشک گردد | چـون بــر گـل عـذارش ریـحـان تــر بــرآیـد |
| مـن آن گـمـان نـبــردم کـز خـط دود رنـگـش | چـون شـمع هر زمـانم آتـش بـسـر بـرآید |
| جـسـم بـرهنه رو راشرط اسـت اگر نپـوشد | آنرا که دوست چون گل بی جامه دربرآید |
| دامن بدست چون من بی طالعی کی افتد | آنـرا کـه از گـریبـان شـمـس و قـمـر بـرآید |
| بـاری بـچشم احسان در سیف بنگرای جان | تـا کـار هر دو کـونـش زآن یک نـظـر بـرآید |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
