فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٢٧٩: چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش

چون غنچه نشکفته درین بـاغ غمین بـاششــیـرازه اوراق دل از چــیـن جــبــیـن بــاشچـون آتـش سـوزان مشـو ازبـاد سـبـکسـرچـون آب ز روشـن گهری خـاک نشـین بـ…

چون غنچه نشکفته درین بـاغ غمین بـاششــیـرازه اوراق دل از چــیـن جــبــیـن بــاش
چـون آتـش سـوزان مشـو ازبـاد سـبـکسـرچـون آب ز روشـن گهری خـاک نشـین بـاش
از خــشــکــی اگــر ابــر گـهـربــار نـگــردیدرپــرورش دانــه افــشــانــده، زمــیـن بــاش
در بستن چشم است اگر هست گشادیدررهـگــذر صــیـد،طــلـبــکــار کــمـیـن بــاش
دنـبـالـه روان راسـت خـطـر بـیـش ز رهـزنآگــاه ز خــود درنــفــس بــازپــســیــن بــاش
خـواهی کـه بـه روشـن گـهری نـام بـرآریدر روی زمین خانه نشین همچـو نگین بـاش
شـاید دری از غـیـب بـه روی تـو گـشـاینـدچون خال درآن کنج دهن گوشه نشین باش
صــائب نــبــود زیـر فــلــک جــای اقــامــتچون موج، سبـکسیر درین شوره زمین بـاش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج