زمـهـر روی تــوای ســرو مـاه پــیـشــانـیهمی نهم همه بـرخـاک راه پـیشـانیبـر آن بـسـاط که سـربـاخـت بـایدم چـکنمکه بـرزمین ننهم پـیش شـاه پـیشانیبــبـ…
| زمـهـر روی تــوای ســرو مـاه پــیـشــانـی | همی نهم همه بـرخـاک راه پـیشـانی |
| بـر آن بـسـاط که سـربـاخـت بـایدم چـکنم | که بـرزمین ننهم پـیش شـاه پـیشانی |
| بــبــوی آنـکــه درم واکــنـی هـمـی مـالـم | بـرآسـتـان تـو گه روی و گـاه پـیشـانی |
| نـمـاز خــدمـت تــو مـی کـنـم بــدان نـیـت | که بـرنگیرم ازآن سـجـده گاه پـیشانی |
| تـو آشـکـار شـدی نـاگـهـان وپــنـهـان کـرد | زشـرم روی تـو گـل درگـیـاه پـیشـانـی |
| چـوشـب سـیاه شـود آفتـاب اگر هر صبـح | بـرآسـتـان تـو نـنـهـد پـگـاه پـیـشـانـی |
| بــدیـن بــهـانـه فـلـک لـاجــرم بــهـر مـدت | همی کند بـخـسوفش سیاه پـیشانی |
| در آن زمــان کــه عــرق کــرده بـــود آدم را | بــروی زرد زشــرم گــنــاه پــیـشــانـی |
| چـــو درحـــمــایــت روی تـــوآمــد اوراشــد | چـوآفـتــاب(ز)ثـم اجـتـبــاه پــیـشـانـی |
| کــســی کــه روی زدرگــاه تــو بــگــردانـد | بـداغ غـیـر تـوبــادش تـبــاه پـیـشـانـی |
| چـو سـر بـسـجـده خـدمت نهند عشـاقت | که هسـت اصل درآن پـایگاه پـیشـانی |
| زســـوز آتــــش دل صـــدهـــزار آیـــنـــه را | سـیـه کـنـنـد بــیـک دود آه پـیـشـانـی |
| بـگـرد خـرمـن حـسـنـت ز سـم گـاو فـلـک | چو خوشه کوب خورد ماه کاه پیشانی |
| چو وصف روی(تو) اینجا رسید گفتم سیف | مـکـن بـخـیره درین جـایگـاه پـیشـانـی |
| چـو او غـایـت خـوبـی بـکـس نـمـی مـانـد | توخواه روی کن اندیشه خواه پـیشانی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
