فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 22 تیر 1403

شماره ٢٦٧: هر که یک شکر از آن پسته دهان بستاند

هر کـه یک شـکـر از آن پـسـتـه دهان بـسـتـانداز لـبــش کـام دل وقــوت روان بــســتــانـدزآن شهیدان که بشمشیر غمش کشته شدندمـلـک الـموت نیارسـت کـه جـان…

هر کـه یک شـکـر از آن پـسـتـه دهان بـسـتـانداز لـبــش کـام دل وقــوت روان بــســتــانـد
زآن شهیدان که بشمشیر غمش کشته شدندمـلـک الـموت نیارسـت کـه جـان بـسـتـاند
هر کـجـا پـسـتـه تـنگـش شـکـر افـشـانی کـردبـنـده چـون دسـت نـدارد بـدهان بـسـتـاند
دسـت لـطـفـش بـدهدهر چـه بـخـواهی لیکـنچـشم مستـش دل صاحـبـنظران بـستـاند
چــشـم او صـیـد دل خــلـق بــتــنـهـا مـی کـردبــاش تــا غـمـزه او تـیـروکـمـان بــسـتـانـد
چــون درآیــد بـــچــمــن بـــارگــه بـــســتــان رااز گــل و نـارون آن ســرو روان بــســتــانـد
از همـه خـلـق (سـخـن) بـاز سـتـد عـاشـق تـوطوطی ای دوست شکر ازمگسان بستاند
گـر زدسـت تـو خـوردگـوشـت بـیـابـدچـون شـیرگربـه آن پـنجـه که نان را ز سگان بـستـاند
زآسـتــیـنـی کـه نـدارد چــو بــخـواهـد عـاشـقدسـت بـیرون کـندو هر دو جـهان بـسـتـاند
بــر سـر خـوانـش صـد کـاسـه گـدایـی بــخـوردتـا یکـی لـقـمـه تـوانـگـر ز مـیان بـسـتـانـد
دوسـت چـون سـر خـود انـدر دل عـشـاق نـهادهر کـرا قـوت نـطـق اسـت زبـان بـسـتـانـد
مـن چـو سـربـاز کـشـم اسـب سـخـن را در دمفـکـر هـرجـائیم از دسـت عـنـان بـسـتـانـد
سـیف فـرغـانـی رو بـر خـط او نـه سـر خـویـشتــا ز دسـت اجــلـت خـط امـان بــسـتــانـد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج