فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٢٦٦: ما گر چه در بلندی فطرت یگانه ایم

مـا گـر چـه در بـلـندی فـطـرت یگـانه ایمصــد پــلــه خــاکــســارتــر از آســتــانـه ایـمدیدیم اگر چـه سنگ در او بـارها گداختمـا غـافـل از گـداز درین …

مـا گـر چـه در بـلـندی فـطـرت یگـانه ایمصــد پــلــه خــاکــســارتــر از آســتــانـه ایـم
دیدیم اگر چـه سنگ در او بـارها گداختمـا غـافـل از گـداز درین شـیـشـه خـانـه ایـم
در گلشنی که خرمن گل می رود به باددر فــکـر جــمـع خــار و خــس آشــیـانـه ایـم
از مـا مـپــرس حــاصـل مـرگ و حـیـات رادر زندگـی بـه خـواب و بـه مردن فـسـانه ایم
چـون صـبـح زیـر خـیمـه دلـگـیـر آسـمـاندر آرزوی یــک نــفـــس بـــیــغـــمـــانــه ایــم
چـون زلف هر کـه را که فـتـد کـار در گرهبا دست خشک عقده گشا همچو شانه ایم
دایـم کــمــان چــرخ بــود در کــمـیـن مـادر خــاکــدان دهــر هــمــانــا نــشــانــه ایـم
آنجـاسـت آدمی که دلش سـیر می کندمــا در مـیـان خــلــق هـمـان بــر کــرانـه ایـم
مـا را زبـان شـکـوه ز بـیـداد یـار نـیـسـتهـر چــنــد آتــشــیـم ولــی بــی زبــانـه ایـم
گـر تـو گـل هـمـیـشـه بــهـاری زمـانـه رامــا بــلــبــل هـمــیـشــه بــهـار زمــانــه ایـم
در محـفلی که روی تـو عـرض صـفا دهدسـرگـشـتـه تـر ز طـوطـی آیـیـنـه خـانـه ایـم
صــائب گـرفــتــه ایـم کـنـاری ز مـردمـانآســـوده از کــشــاکــش اهــل زمــانــه ایــم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج