فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٢٦٤: همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش

همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خـلقم ز زور خـویشاز آفــتــاب اگـر بــه ســرم تــاج زر نـهـنـدسـر درنـیـاورم بـه فـلـک ازغـرور خـویشچــون…

همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خـلقم ز زور خـویش
از آفــتــاب اگـر بــه ســرم تــاج زر نـهـنـدسـر درنـیـاورم بـه فـلـک ازغـرور خـویش
چــون کـرم شــبــچــراغ،زرانـدودآتــشــممستـغنی ازستـاره و ماهم زنورخـویش
حیرات مرا بـه عالم وحدت کشیده استنتوان زمن گرفت به کثرت حضور خویش
سـیلـاب بـا تـلـاطـم دریا چـه مـی کـنـد؟پـروای شور حـشر ندارم ز شور خـویش
نـه تــاب وصــل دارد و نـه طــاقـت فــراقدرمانده ام بـه دست دل ناصبـور خویش
صــائب مـرا بــه عـالـم بــالـا دلـیـل شــددر زیـر بــار مـنـتــم از فـکـر دور خـویـش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج