فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 4 خرداد 1403

شماره ٢٦٢: حرف سبک نمی بردم ازقرار خویش

حـرف سـبـک نـمـی بـردم ازقـرار خـویـشاز هـر صــدا چــو کــوه نـبــازم وقــار خــویـشگر بـگذرد چـو خـوشه پـروین سرم ز چـرخافـتـم چـو سـایه درقـدم شـاخـ…

حـرف سـبـک نـمـی بـردم ازقـرار خـویـشاز هـر صــدا چــو کــوه نـبــازم وقــار خــویـش
گر بـگذرد چـو خـوشه پـروین سرم ز چـرخافـتـم چـو سـایه درقـدم شـاخـسـار خـویـش
بـر شـمع مضطرب شـده دسـت حـمایتـمعاجـز کشـی چـو بـاد نسـازم شـعار خـویش
چـون آفـتـاب، گـوهـرم ازکـان عـزت اسـتبـرخـاک اگـر فـتـم، نـفـتـم ز اعـتـبـار خـویـش
ا زمن کلاه گوشـه شـاخـی نگشـتـه خـمچـون سروبـسـتـه ام بـه دل تـنگ بـارخـویش
چـون شـمع آتـشـم بـه رگ جـان اگـر زنندبــرهـم نـمـی زنـم مـژه اشــکــبــار خــویـش
شـیرین بـه خـون کـنـنـد دهن تـیشـه مـراچــون کـوهـکـن نـدارم طــالـع زکــار خــویـش
از دیده حـسـود ، همـان نیش مـی خـورمچـون داغ لـاله گـر کـنم آتـش حـصـار خـویش
عـشـق غـیور تـن بـه گـرسـتـن نمی دهداین شعله تشنه است به خون شرار خویش
صـــد وعــده امــیــد بـــه دل داده ام دروغچـون من مبـاد هیچ کسی شرمسار خویش
رحمی به پشت دست نگارین خویش کنزنــهــار بـــرمــدار نــظــر ازشــکــار خــویــش
خـط تــیـغ درقـلـمـرو رخـسـار او گـذاشـتآخــر ســیـه زبــانــی مــا کــرد کــارخــویـش
دزدان بــوسـه خـال ز رخـسـار مـی بــرنـدغــافــل مـشــو ز لـعــل لــب آبــدار خــویـش
آغوشم ازکشـاکش حـسـرت چـو گل دریدشـاخ گـلـی نـدیـد شـبــی درکـنـار خــویـش
تـاکی کـسـی بـه سـبـحـه ریگ روان کـنددر دشـت غم، شـمار غم بـی شمار خـویش
جـوش سـرشـک بـرسـر مژگـان ندیده ایای شـعـلـه پـر مـناز بـه رقـص شـرار خـویش
شـیـطـان راه مـا نـشـود گـنـدم بــهـشـتمــارابــس اســت نـان جــویـن دیـار خــویـش
فرصت بـه شور چشمی اختـر نمی دهیمخـود مـی شـویم چـشـم بـد روزگـار خـویش
پـوشـیده چـشـم می گذرد از در بـهشـتصـائب فـتــاده اسـت بــه فـکـر دیـار خـویـش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج