فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٢٥: سوی صحرا شو دمی ای دوست با ما در بهار

سـوی صـحـرا شـو دمی ای دوسـت بـا مـا در بـهارچـون رخ گل خوب بـاشد روی صحرا در بـهارمـا چـو بـی بـرگـیم چـون بـلـبـل ز گـلـبـن در خـزانبــا نـوای نـیـک…

سـوی صـحـرا شـو دمی ای دوسـت بـا مـا در بـهارچـون رخ گل خوب بـاشد روی صحرا در بـهار
مـا چـو بـی بـرگـیم چـون بـلـبـل ز گـلـبـن در خـزانبــا نـوای نـیـکـویـی دوری تـو از مـا در بـهـار
آشـــکـــارا مــی کــنــم بـــویــی ازو رنــگــی ز تـــوهسـت پـنهان در بـرتـو هست پـیدا در بـهار
از گل سیمین که باد از دست شاخ افشانده استبـر سر گنج اسـت گویی سرو را پـا در بـهار
نــرگــس یـعــقــوب دیــده از گــل و بــلــبــل بــدیـدحـسـن یوسـف بـاهم و مهر زلـیخـا در بـهار
در دل بـــلــبــل خــزان از خــار نــاخــن زد بـــســیپیش گل بـرمی کشد چون چنگ آوا در بهار
تــا ز لـاف نـیـکــویـی گـل را زبــان بــســتــه شــودتو ز باغ حسن خود یک غنچه بگشا در بهار
تـو نـهان در خـانـه ای وآنـگـه ز مـن بـسـتـی رخـتروی هر گل می کند حـسن آشکارا در بـهار
رو مـپـوش از من درین موسـم کـه از گـل عـندلـیبدر همه وقـتـی شـکـیبـا بـاشـد الـا در بـهار
سـیـف فـرغـانـی دریـن وقـتـت بــسـی ابــرام کـردبـاغ را از بـلـبـل افـزونـسـت غـوغـا در بـهـار

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج