فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 خرداد 1403

شماره ٢٥٢: گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبش

گـر ایـن چــنـیـن چــکـد مـی گـلـرنـگ ازلـبــشجـام پـراز شـراب شـود طـوق غـبـغـبـشمـیگـون لـبـی کـه سـوخـت مـرا درخـمـار مـیپـیمـانه بـرنـگـشـتـه تـهی…

گـر ایـن چــنـیـن چــکـد مـی گـلـرنـگ ازلـبــشجـام پـراز شـراب شـود طـوق غـبـغـبـش
مـیگـون لـبـی کـه سـوخـت مـرا درخـمـار مـیپـیمـانه بـرنـگـشـتـه تـهی هرگـز ازلـبـش
در چــشــم خــاک راه نــشــیــنــان انــتـــظــارکــار هـلـال عــیـد کـنـد نـعــل مـرکـبــش
چـون سـرو،قـمـریان همـه گـردن کـشـیده انـددر آرزوی طــوق گــلـوســوز غــبــغــبــش
در سـیـنـه دل بــه زلـف تـو گـردد طـفـل شـوخدر کوچه است اگر چه بود جا به مکتبـش
سرچشمه ای که ریشه به دریا رسانده استاز جـوش تـشنگان نشود تـنگ مشربـش
راه ســخــن بــه ســایـل مـبــرم نـمـی دهـنـدرحـم است بـرکسی که بـرآرند مطلبـش
صـائب بـه خـون دل نزنـد کـاسـه،چـون کـنـد ؟هرکس که نیست دست به جام لبالبش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج