فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 خرداد 1403

شماره ٢٤١: خداوند خداوندان اسرار

خــــداونــــد خــــداونــــدان اســــرارزهـی خــورشــیـد در خــورشــیـد انـوارز عـشـق حـسـن تـو خـوبـان مـه روبـــه رقـــص انـــدر مـــثـــال چـــرخ …

خــــداونــــد خــــداونــــدان اســــرارزهـی خــورشــیـد در خــورشــیـد انـوار
ز عـشـق حـسـن تـو خـوبـان مـه روبـــه رقـــص انـــدر مـــثـــال چـــرخ دوار
چـو بـنمایی ز خـوبـی دسـت بـردیبــمــانـد دســت و پــای عــقــل از کــار
گـــشـــاده ز آتـــش او آب حـــیــوانکه آبـش خوشتـرست ای دوست یا نار
از آن آتــش بــرویــیــدســت گــلــزارو زان گــــلـــزار عــــالـــم هـــای دل زار
از آن گل ها کـه هر دم تـازه تـر شـدنـه زان گـل هـا کـه پــژمـردسـت پـیـرار
نـتـانـد کـرد عـشـقـش را نهان کـساگــر چـــه عــشـــق او دارد ز مــا عـــار
یکـی غـاریسـت هجـرانـش پـرآتـشعــجــب روزی بــرآرم ســر از ایـن غــار
ز انــکـــارت بـــرویــد پـــرده هــایــیمــکــن در کـــار آن دلــبـــر تـــو انــکــار
چـو گـرگی می نمودی روی یوسـفچـون آن پـرده غرض می گشـت اظـهار
ز جـــان آدمـــی زایــد حـــســـدهــامـلـک بــاش و بــه آدم مـلـک بــسـپــار
غذای نفس تـخـم آن غرض هاسـتچــو کــاریــدی بـــرویــد آن بــه نــاچــار
نــدانــد گــاو کــردن بــانـگ بــلــبــلنـدانـد ذوق مـســتــی عـقـل هـشـیـار
نــزایــد گــرگ لــطــف روی یـوســفو نــی طـــاووس زایــد بـــیــضـــه مـــار
بــه طــراری ربــود ایـن عــمــرهــا رابـــه پــس فــردا و فــردا نــفــس طــرار
همه عـمـرت هم امـروزسـت لـاغـیرتــو مــشــنـو وعــده ایـن طــبــع عــیـار
کـمـر بـگـشـا ز هسـتـی و کـمر بـندبـه خـدمـت تـا رهـی زین نـفـس اغـیار
نـمـازت کــی روا بــاشــد کــه رویـتبــه هـنـگـام نـمـازسـت سـوی بــلـغـار
در آن صحـرا بـچـر گر مشک خواهیکـــه مــی چـــرد در آن آهــوی تـــاتـــار
نـمـی بــیـنـی تــغـیـرهـا و تــحـویـلدر افــــلـــاک و زمـــیـــن و انـــدر آثــــار
کــی دانـد جــوهـر خــوبــت بــگـرددبـه خـاکـی کـش ندارد سـود غـمـخـوار
چـو تـو خربـنده بـاشی نفس خود رابـه حـلـقـه نـازنینان بـاشـی بـس خـوار
اگــر خــواهــی عــطــای رایـگــانــیز عــالـم هـای بــاقـی مـلـک بــســیـار
چنان جامی که ویرانی هوش استز شمس حق و دین بستان و هش دار
خــــداونـــد خــــداونـــدان بــــاقـــیکـه نـبـودشـان بـه مـخـدومـیـش انـکـار
ز لــطــف جـــان او رفــتـــه بـــکــارتچــو دیـدنـدنـش ز جــنـت حــور ابــکــار
اگـــر نـــه پــــرده رشــــک الـــهـــیبــــپــــوشــــیـــدیـــش از دار و ز دیـــار
که سنگ و خـاک و آب و بـاد و آتـشهمـه روحـی شـدندی مـسـت و سـیار
بــه بـــازار بـــتــان و عــاشــقــان درز نــقــش او بــســوزد جــمــلــه بـــازار
دو ده دان هـر دو کـون دو جــهـان راچـه بـاشـد ده کـه بـاشـد اوش سـالـار
که روح القدس پـایش می بـبـوسیدنـــدا آمـــد کــــه پــــایـــش را مـــه آزار
چه کم عقلی بـود آن کس که این رابـــرای جـــاه او گــویــد کــه مــکـــثـــار
بــه حــق آنـک آن شـیـر حــقـیـقـیچــنـیـن صـیـد دلـم کـردســت اشــکـار
کـه از تــبــریـز پــیـغـامـی فـرسـتـیکــه ایـنـســت لـابــه مـا انـدر اســحــار

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج