فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 8 خرداد 1403

شماره ٢٣٥: منم از جان خود بیزار بیزار

مــنـم از جــان خــود بــیـزار بــیـزاراگــر بـــاشــد تـــو را از بـــنــده آزارمـرا خـود جـان و دل بـهـر تـو بـایـدکـه قـربــان تـو بــاشـد ای نـکـو…

مــنـم از جــان خــود بــیـزار بــیـزاراگــر بـــاشــد تـــو را از بـــنــده آزار
مـرا خـود جـان و دل بـهـر تـو بـایـدکـه قـربــان تـو بــاشـد ای نـکـوکـار
ز آزار دلـــت گـــر چـــه نــگـــویــیدرون جــان مــن پــیــداســت آثــار
بــهـار از مـن بــگـردد چــون نـدانـمچو در دل جای گلشن پر شود خار
گـناهم پـیش لـطـفـت سـجـده آردکـه ای مـسـجـود جـان زنـهار زنهار
گـنه را لطـف تـو گـوید کـه تـا کـیگـنـه گـویـد بـدو کـایـن بـار ایـن بـار
تـن و جـانی کـه خـاک تـو نبـاشـدتــن او ســلـه بــاشـد جــان او مـار
تـو خـورشـیدی و مرغ روز خـواهیچـو مـرغ شـب بـیـایـد نـبـودش بـار
چـو بـرگیری تـو رسـم شب ز عالمچـه پـرها بـرکـند مرغ شـب ای یار
بـه حـق آن که لطف تـو جـهانستکـه آن جـا گم شـود این چـرخ دوار
به چشم جان چه دریا و چه صحرادر آن عـالـم چـه اقـرار و چـه انـکـار
بـه تـنگـی درفـتـد هرک از تـو ماندفــروکــن دســت و او را زود بـــردار
بـه قصد از شـمس تـبـریزی نگردمچـگـونـه زهـر نـوشـد مـرد هشـیار

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج