فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 4 خرداد 1403

شماره ٢٣٣: مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویش

مکن بـه لهو و لعب صرف نوجـوانی خویشبـه خـاک شـوره مـریز آب زنـدگـانـی خـویشهـوای نـفـس ز دسـت اخـتــیـار بــرده مـراخجل چو موج سرابم ز خوش عنانی خویشن…

مکن بـه لهو و لعب صرف نوجـوانی خویشبـه خـاک شـوره مـریز آب زنـدگـانـی خـویش
هـوای نـفـس ز دسـت اخـتــیـار بــرده مـراخجل چو موج سرابم ز خوش عنانی خویش
نـیـم بــه خـاطـر صـحـرا چـو گـردبــاد گـراننفس چو راست کنم می بـرم گرانی خویش
همان ز چـشم حـسودان مرانمکدان استاگـر خـورم جـگـر خـود زبـی دهـانـی خـویش
درین جـهان دل بـی غـم نـمـی شـود پـیدااگـر بــرون دهـم از دل غـم نـهـانـی خـویـش
فغان که نیسـت بـغیر از دریغ و افسـوسیبـه دست آنچـه مرا مانده از جـوانی خـویش
خـجـالـت اسـت نـصـیـبـم ز تـنـگـدسـتـیهـاچـو مـیهـمـان طـفـیلـی زمـیـزبـانـی خـویش
بــه تــار خـود نـبــود هـیـچ عـنـکـبــوتـی راعـلاقـه ای کـه تـو داری بـه زندگانی خـویش
دلم همیشه دو نیم است چون قلم صائبز بـس کـه منفـعـلـم از سـیه زبـانی خـویش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج