گــرچــه جــان مــی دهــم از آرزوی دیـدارشجـان نـو داد بــمـن صـورت مـعـنـی دارشبــنــگــر آن دایـره روی و بــرو نــقــطــه خــالدسـت تـقـدیـر بـصـد ل…
| گــرچــه جــان مــی دهــم از آرزوی دیـدارش | جـان نـو داد بــمـن صـورت مـعـنـی دارش |
| بــنــگــر آن دایـره روی و بــرو نــقــطــه خــال | دسـت تـقـدیـر بـصـد لـطـف زده پـرگـارش |
| بـوسـتـانیست که قدر شکر و گل بـشکست | نـاردان لـب و رخــســاره چــون گـلـنـارش |
| مـلـک خــســرو بــرود در هـوس بــنـدگـیـش | آب شـیـرین بـبـرد لـعـل شـکـر گـفـتـارش |
| نــقــد جــان رفــت دریـن کــار خــریــدارش را | بـرو ای حـسـن و دگـر تـیز مـکـن بـازارش |
| از پـی نصـرت سـلطـان جـمالش جـمعـسـت | لـشـکـر حــسـن بــزیـر عـلـم دســتــارش |
| تــا غــم تــلـخ گـوارش نـخــوری یـکــچــنـدی | کـام شـیـرین نـکـنـی از لـب شـکـربـارش |
| عشق دردیست که چون کرد کسی را بیمار | گـر بـمـیرد نخـوهد صـحـت خـود بـیمـارش |
| لـوح مـا از قـلـم دوسـت نه آن نقـش گـرفـت | کآب بـــر وی گــذرد مــحــو کــنــد آثــارش |
| آنچـه داری بـکـف و آنچـه نداری جـز دوسـت | گــر نـیـایـد مـطــلــب ور بــرود بــگــذارش |
| ســیـف فـرغــانـی نـزدیـک هـمـه زنـده دلـان | مرده یی باشی اگر جان ندهی در کارش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
