فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٢١٩: گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروش

گرفـت ازسـرخـم خـشـت پـیر بـاده فروشچـــراغ عــیــش بـــرون آمــد از تـــه ســرپـــوشز حــرف تــلـخ مـلـامـتــگـران نـیـنـدیـشــدبـه گوش هرکـه رسـیده …

گرفـت ازسـرخـم خـشـت پـیر بـاده فروشچـــراغ عــیــش بـــرون آمــد از تـــه ســرپـــوش
ز حــرف تــلـخ مـلـامـتــگـران نـیـنـدیـشــدبـه گوش هرکـه رسـیده اسـت بـانگ نوشـانوش
هـزار خــرقــه آلــوده را بــه قــیـمـت مـیگـــرفـــت ازره انـــصـــاف پـــیـــر بــــاده فـــروش
زجـوش کم نشود آب بـحـر ،دل خـوش دارمـکـن چـودیـگ تــنـک ظـرف کـوتــهـی درجـوش
بـــه آفــتـــاب رســانــیــده ایــم پـــرتــو راز بـــاد صـــبـــح نــگـــردد چـــراغ مــاخـــامــوش
تـرا که بـهره زنوش است نیش چون زنبـورازیـن چـه سـودکـه داری هـزار چـشـمـه نـوش؟
در آفــتــاب قــیـامــت عــرق نــمــی ریـزدز بــار خــلـق نـدزدد کــســی کــه ایـنـجــا دوش
مخور به هیچ دل زار و هرچه خواهی خوربپوش چشم خود از عیب و هرچه خواهی پوش
ز جـوش لاف دل چـشـمه ها تـهی گـردیددرین دو هفـتـه کـه دریای مـانـشـسـت ازجـوش
فـغـان که تـشـنه لبـان سـخـن نمی دانندکــه کــار تــیـغ دو دم مـی کــنـدلــب خــامــوش
خـموش بـگذر ازین خـاکدان چـو سایه ابـرمـکـن چـو سـیـل ز پــسـت و بــلـنـد راه خـروش
شـراب تـلـخ کـجـا چـاره تـو خـواهـد کـرد؟تـــراکـــه نــالــه صـــائب نــمــی بـــرد از هــوش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج