فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٢١٤: دلی که خانه زنبور شد ز پیکانش

دلـی کـه خــانـه زنـبــور شــد ز پــیـکــانـششـفای خـسـتـه دلان اسـت شیره جـانشبـه خـون خود نکند کشتـه اش دهن شیرینز بـس که تـشنه خـون اسـت تـیغ مژگان…

دلـی کـه خــانـه زنـبــور شــد ز پــیـکــانـششـفای خـسـتـه دلان اسـت شیره جـانش
بـه خـون خود نکند کشتـه اش دهن شیرینز بـس که تـشنه خـون اسـت تـیغ مژگانش
بـغیر عـشـق کدامین محـیط خـونخـوارسـتکه دسـت، پـنجـه مرجـان شـود زدامانش ؟
امـیـد گــوهـر ســیـراب ازیـن مــحــیـط مـدارکه غیر چـین جـبـین نیست مد احـسـانش
نـفــس گـداخــتــگـانـنـد مـوجــهـای ســرابکـه شـسـتـه اند زجـان دسـت دربـیابـانش
بـسـاز بــا جـگـر تـشـنـه هـمـچـو اسـکـنـدرنـظــر ســیـاه مــگــردان بــه آب حــیـوانـش
به سرمه دل شب چشم خویش روشن دارکه تیغ سینه شکافی است صبح خندانش
ز مــیــر قـــافـــلــه عـــشـــق، رحـــم مــدارکه پـر ز یوسف مصری است چـاه نسیانش
زخــوان چــرخ فــرومـایـه دســت کــوتــه دارکه قـدر خـود شـکـند هرکه بـشـکـند نانش
بــه صــدق هــرکــه بــرآورد دم ز دل صــائبچـو صبـح ،مشـرق خـورشید شـدگریبـانش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج