فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٢٠٧: پیغام روی تو چو ببردند ماه را

پــیــغــام روی تــو چــو بــبــردنــد مــاه رامـه گــفــت مـن رعــیـتــم آن پــادشــاه راخالت محیط مرکز لطفست و، روشنستکـیـن نـقـطــه نـیـســت دایـره…

پــیــغــام روی تــو چــو بــبــردنــد مــاه رامـه گــفــت مـن رعــیـتــم آن پــادشــاه را
خالت محیط مرکز لطفست و، روشنستکـیـن نـقـطــه نـیـســت دایـره روی مـاه را
بـهر سـپـید (رویی) حـسـنـت نـهـاده انـدبــر روی لــالــه رنــگ تــو خــال ســیـاه را
دسـتــارم از سـرم بــقـدم درفـتـد چـو تـوبـر فـرق راسـت کـژ نهی ای جـان کلاه را
خـورشـید روی روشـن تـو همـچـو آفـتـاببـشکسـت پـشت این مه انجـم سـپـاه را
در گـلشـن جـمال تـو روی تـو آن گلسـتکـز عـکـس خـود چـو لاله کـند هر گـیاه را
در عـهـد خـوبـی تـو جـوانـانـه مـی خـوردآن زاهــدی کــه پـــیــر بـــود خــانــقــاه را
از عـشـقـت آه مـی نـکـنم زآنکـه در دلـمشوق تو آتشی است که می سوزد آه را
فردا که اهل حـشر بـخـوانند حـرف حـرفایــن روزنــامــه بـــمــعـــاصـــی تـــبـــاه را
ما را چـه غـم که از قبـل عـاشـقـان خـودروی تـــو عـــذر گــفــت هــزاران گــنــاه را
گـر چــاکـر تــوام بــغــلـامـی کـنـد قـبــولبــنـده کـنـم هـزار چــو سـلـجــوقـشـاه را
بـا عـاشـق تـو خـلـق در آفـاق گـو مبـاشچـون دانـه حـاصـلـسـت نـخـواهیم کـاه را
سـیـف از پــی رضـای تـو گـویـد ثـنـای تـوپــاداش از تــو بـــد نــبــود نــیــکــخــواه را
بـیـچـاره هـیـچ سـود نـدارد ز شـعـر خـوداز آب خـویـش فـایـده یی نـیـسـت چـاه را
ای دیـده ور نــظــر بــرخ دیـگــران مــکــن«آن روی بـین که حسن بـپـوشید ماه را»

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج