فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 4 خرداد 1403

شماره ٢٠٤: خوشا سری که سرگشتگی رهانندش

خـوشا سـری که سرگشتـگی رهانندشبــه کـرســی از ســرزانـوی خــود نـشــانـنـدشمده بـه سـوخـتـگی دامن امید از دسـتکــه دانـه ای کــه نـســوزد نـمــی دمــا…

خـوشا سـری که سرگشتـگی رهانندشبــه کـرســی از ســرزانـوی خــود نـشــانـنـدش
مده بـه سـوخـتـگی دامن امید از دسـتکــه دانـه ای کــه نـســوزد نـمــی دمــانـنــدش
سـپـنـد تـا نـزنـد مـهـرخـامـشـی بــرلـببــه روی مــســنــد آتــش نـمــی نـشــانـنـدش
ز شوق بـیخـبـری دسـت می دهد عارفاگــر ز خــود بــه زر قــلــب مــی ســتــانـنــدش
بـه خـاک ،حـسرت پـرواز می بـرد مرغیکـه کـودکـان بــه بــغـل بــال و پــر رســانـنـدش
سـری که گرم زسودای عشق می گرددچــو آفــتــاب بــه هـر کــوچــه مــی دوانـنــدش
به یک دو جلوه زمین گیر گشت کاغذ بادبـه هیچ جـا نـرسـد هرکـه بـرآید مـی پـراننـدش
گـل شـکـفـتـه بـود از نـسـیـم فـارغـبــالز پــوســت هــر کــه بــرآیـد نــمــی درانــنــدش
ز انـقـلـاب جـهان بـی بـران نـمـی لـرزنـدکــه هـرچــه مــیـوه نـدارد نـمـی فــشــانـنـدش
ز مـرگ غـوطـه بـه دریای شـهد زد زنـبـورکه هرکه هرچه چشانده است می چشانندش
چو گل بـه خنده دهن بـاز می کند صائبهـــزارخــــار اگـــر درجــــگـــر خــــلـــانـــنـــدش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج