فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 28 تیر 1403

شماره ١٨٤: نام تو گر بر زبان رانم زبانم خوش شود

نـام تــو گـر بــر زبــان رانـم زبــانـم خــوش شــودچـون زبـان از تـو سـخـن گـوید دهانـم خـوش شـودگر لبم بر لب نهی چون کوزه ای شیرین چو جاندر تــن هــ…

نـام تــو گـر بــر زبــان رانـم زبــانـم خــوش شــودچـون زبـان از تـو سـخـن گـوید دهانـم خـوش شـود
گر لبم بر لب نهی چون کوزه ای شیرین چو جاندر تــن هــمــچــو ســبـــو آب روانــم خــوش شــود
ای طـبــیـب عـاشـق از دارالـشـفـای وصـل خـودشـربـتـی بـفـرسـت تـا بـیـمـار جـانـم خـوش شـود
همچـو سگ از خوان تـو گر نان خورم نبـود عجـبمغز اگر همچـون عسل در اسـتـخـوانم خـوش شود
زآتـش عشق تـو همچـون چوب می سوزم ولیکچــون بــخـار عـود از آن آتــش دخـانـم خـوش شـود
چـون دلـم بـیمـار تـو شـد بـهر صـحـت بـعـد ازینهمچو عیسی این نفس بر هر که رانم خوش شود
از شــراب وصــلــت ار یـکــدم بــکــام مــن رســدهـرکــرا آب دهــان خــود چــشــانــم خــوش شــود
(ایـن) چـنـین شـوری کـه دارم از سـمـاع نـام تـووقـت در کـوی تــو از بــانـگ سـگـانـم خــوش شـود
گـر ز دسـت خــویـش بــاشـد ره روی را درد سـرخــاک پــای تــو اگـر بــروی فـشــانـم خــوش شـود
عـیش مـن رونق پـذیرد گـر پـسـنـدی شـعـر مـنگـر بــشـیـریـنـی رسـد آن آب و نـانـم خـوش شـود
دل چـو بـستـانیست بـی بـرگ از زمستـان فراقدر نـوا آیـم چــو مـرغ ار بــوســتــانـم خــوش شــود
از مــهــب وصــل اگــر بـــر مــن وزد بـــاد ربـــیــعهم درخـتـم گـل کـند هم گـلـسـتـانم خـوش شـود
بـی گل روی تـو (گر من) بـانگ می کردم چو زاغبــعـد ازیـن چـون نـالـه بـلـبـل فـغـانـم خـوش شـود
چـون بــنـام تـو رسـد دسـتـم گـه تــحـریـر شـعـرکـلـک همـچـون نـیشـکـر انـدر بـنـانـم خـوش شـود
سـیف فـرغـانی همی گـوید بـلطـف از حـضـرتـتگـر بــیـابــم یـک نـظـر هـر دو جـهـانـم خـوش شـود

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج