نـام تــو گـر بــر زبــان رانـم زبــانـم خــوش شــودچـون زبـان از تـو سـخـن گـوید دهانـم خـوش شـودگر لبم بر لب نهی چون کوزه ای شیرین چو جاندر تــن هــ…
| نـام تــو گـر بــر زبــان رانـم زبــانـم خــوش شــود | چـون زبـان از تـو سـخـن گـوید دهانـم خـوش شـود |
| گر لبم بر لب نهی چون کوزه ای شیرین چو جان | در تــن هــمــچــو ســبـــو آب روانــم خــوش شــود |
| ای طـبــیـب عـاشـق از دارالـشـفـای وصـل خـود | شـربـتـی بـفـرسـت تـا بـیـمـار جـانـم خـوش شـود |
| همچـو سگ از خوان تـو گر نان خورم نبـود عجـب | مغز اگر همچـون عسل در اسـتـخـوانم خـوش شود |
| زآتـش عشق تـو همچـون چوب می سوزم ولیک | چــون بــخـار عـود از آن آتــش دخـانـم خـوش شـود |
| چـون دلـم بـیمـار تـو شـد بـهر صـحـت بـعـد ازین | همچو عیسی این نفس بر هر که رانم خوش شود |
| از شــراب وصــلــت ار یـکــدم بــکــام مــن رســد | هـرکــرا آب دهــان خــود چــشــانــم خــوش شــود |
| (ایـن) چـنـین شـوری کـه دارم از سـمـاع نـام تـو | وقـت در کـوی تــو از بــانـگ سـگـانـم خــوش شـود |
| گـر ز دسـت خــویـش بــاشـد ره روی را درد سـر | خــاک پــای تــو اگـر بــروی فـشــانـم خــوش شـود |
| عـیش مـن رونق پـذیرد گـر پـسـنـدی شـعـر مـن | گـر بــشـیـریـنـی رسـد آن آب و نـانـم خـوش شـود |
| دل چـو بـستـانیست بـی بـرگ از زمستـان فراق | در نـوا آیـم چــو مـرغ ار بــوســتــانـم خــوش شــود |
| از مــهــب وصــل اگــر بـــر مــن وزد بـــاد ربـــیــع | هم درخـتـم گـل کـند هم گـلـسـتـانم خـوش شـود |
| بـی گل روی تـو (گر من) بـانگ می کردم چو زاغ | بــعـد ازیـن چـون نـالـه بـلـبـل فـغـانـم خـوش شـود |
| چـون بــنـام تـو رسـد دسـتـم گـه تــحـریـر شـعـر | کـلـک همـچـون نـیشـکـر انـدر بـنـانـم خـوش شـود |
| سـیف فـرغـانی همی گـوید بـلطـف از حـضـرتـت | گـر بــیـابــم یـک نـظـر هـر دو جـهـانـم خـوش شـود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
