فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 خرداد 1403

شماره ١٨٢: داغدار از عرق شرم شود نسرینش

داغــدار از عــرق شـــرم شـــود نــســـریــنــشآب گــردد ز اشــارت بــدن ســیـمـیـنـشبــوی مـشـک ازنـفـس سـوخـتــه اش مـی آیـددر دل هرکه کند ریشـه خـط…

داغــدار از عــرق شـــرم شـــود نــســـریــنــشآب گــردد ز اشــارت بــدن ســیـمـیـنـش
بــوی مـشـک ازنـفـس سـوخـتــه اش مـی آیـددر دل هرکه کند ریشـه خـط مشـکینش
این چه لطف است که چون سرو شود مینارنگاز بـغـل گـیـری آیـیـنـه تـن سـیـمـیـنـش
آب چـــون آیــنـــه رفـــتـــار فـــرامـــوش کـــنـــدسـایه بـرآب روان گـر فـکـنـد تـمـکـینـش
نــتــوان بــافــت بــغــیـر از لــب و دنــدان نــگــارمـاه عـیدی کـه هم آغـوش بـودپـروینش
نه چـنان چـشم چـو بـادام تـو تـلخ افتـاده استکه شکر خواب به افسانه کند شیرینش
سـینـه اش کـان بـدخـشـان شـود از بـاده لـعـلهرکه از دست بـود همچو سبـو بـالینش
آتــشـی هـسـت نـهـان در دل صـائب کـه مـداممی چکد خون چو کبـاب ازنفس رنگینش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج