شـبـی کـه دل بـه بــرم یـاد زلـف دلـبـر کـرددمــاغ جــان مـرا تــا ســحــر مـعــطــر کــردخـیـال دانـه خــال مـهـی اسـیـرم سـاخــتکـه صـید مرغ دل از ج…
| شـبـی کـه دل بـه بــرم یـاد زلـف دلـبـر کـرد | دمــاغ جــان مـرا تــا ســحــر مـعــطــر کــرد |
| خـیـال دانـه خــال مـهـی اسـیـرم سـاخــت | کـه صـید مرغ دل از جـعـد دام گـسـتـر کـرد |
| شـهـید خـنـجـر مـژگـان شـاهـدی شـده ام | که زنده کـشـتـه خـود را بـه زخـم دیگر کـرد |
| مـخــور فـریـب نـگـاهـش اگـر مـســلـمـانـی | که هر چه کرد به من آن دو چشم کافر کرد |
| به جان رسیده ام از دست ساده لوحی دل | کـه یار وعـده خـلاف آن چـه گفـت بـاور کـرد |
| سـراغـی از دل گم گشـتـه دوش می کردم | اشــارتــی بــه خــم طــره مــعــنــبـــر کــرد |
| یـکـی ز حــسـرت روی تــو چــاک بــر دل زد | یـکـی ز دامـن کـوی تــو خـاک بــر سـر کـرد |
| یکـی ز یاد قـدت سـرگذشـت طـوبـی گفـت | یـکـی ز شـوق لـبـت گـفـتـگـوی کـوثـر کـرد |
| یـکـی رخ تـو شـبــاهـت بــه مـاه تـابــان داد | یکی دهان تـو نسـبـت بـه تـنگ شـکـر کـرد |
| یکی ز خـط خـوشت خـانه را معطر سـاخـت | یــکــی ز مــاه رخـــت دیــده را مــنــور کــرد |
| گــرفــت زلـف ســیـه تــا رخ تــو را گــفــتــم | غــلـام زنـگــی شــه روم را مـســخــر کــرد |
| سـتـوده خـسـرو بـخـشنده ناصرالدین شـاه | که قـطـره را کـف جـودش محـیط گوهر کـرد |
| شـهـا ثـنـای تـو در دسـت قـدسـیـان افـتـاد | که هر چـه بـنده نوشـتـم فرشتـه از بـر کرد |
| فــروغ طــبـــع فــروغــی گــرفــت عــالــم را | کــه مــدح ذات تــو را آفــتـــاب دفــتــر کــرد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
