شـد گلو سـوزتـر از خـط لب همچـون شـکـرشقـیـمـتـی گـشـت ازیـن گـردیـتـیـمـی گـهـرشپـسـتـه مـی گـشـت نـهـان در دل شـکـر دایـمچون نهان شد به خط سبز لب چو…
| شـد گلو سـوزتـر از خـط لب همچـون شـکـرش | قـیـمـتـی گـشـت ازیـن گـردیـتـیـمـی گـهـرش |
| پـسـتـه مـی گـشـت نـهـان در دل شـکـر دایـم | چون نهان شد به خط سبز لب چون شکرش؟ |
| زلـف وقـت اسـت کـه بــه چـهـره او خـال شـود | بـس که پـیچـد بـه خـود از غـیرت موی کمرش |
| گـر چـنین نـشـو و نمـا مـی کـنـد آن تـازه نهال | سرو چـون سـبـزه خـوابـیده شودپـی سپـرش |
| حــاصــلـی نـیـســت ازان نـخــل بــرومـنـد مـرا | تــا نـصـیـب لـب و دنـدان کـه بــاشـد ثــمـرش |
| بـلـبـلـی راکـه بـه بـی بــرگ و نـوایـی آمـوخـت | بــرگ گــل نـاخــن الـمـاس بــود بــر جــگــرش |
| نــتــوان بـــســت بــه زنــجــیــر خــود آرایــان را | نــعــل طــاوس درآتـــش بـــود ازبـــال وپـــرش |
| عـشـق کـرده اسـت مرا بـرسـر خـوانی مهمان | که زجـان سیر شدن هست کمین ما حـضرش |
| گر به گوهر رسد سنگ شکستی سهل است | وای بـرآن که شـکـسـتـی رسـد از هم گهرش |
| صـائب از بـوسـه آن لـب، دهـنـی شـیـرین کـن | تـانگشـتـه اسـت نهان در پـر طوطی شـکرش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
