فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ١٧١: بس که آمیخته ناز بود رفتارش

بـــس کــه آمــیــخــتـــه نــاز بـــود رفــتـــارشبـاشـد ایمن ز چـکـیدن عـرق رخـسـارشگـو بـیـا سـیـر رخ و زلـف و بــنـا گـوشـش کـنهرکـه دین و دل و طـ…

بـــس کــه آمــیــخــتـــه نــاز بـــود رفــتـــارشبـاشـد ایمن ز چـکـیدن عـرق رخـسـارش
گـو بـیـا سـیـر رخ و زلـف و بــنـا گـوشـش کـنهرکـه دین و دل و طـاقـت نبـود درکـارش
مـی کـنـد نـامـه ســربــســتــه لـب قـاصـد رانـقـل پــیـغــام ز لـعــل لـب شــکـربــارش
شــبــنـم از لــالـه و گــل نـعــل در آتــش داردکه نظر آب دهد چـون عرق از رخـسارش
ســپــر هـالـه ز مـه وام ســتــانـد خــورشـیـدهر کـجـاتـیغ کـشـد غـمـزه بـی زنـهارش
مـی کـنـد حــور صــف آرایـی مـژگـان درخــلـدبــه امـیـدی کـه شـود خـار سـر دیـوارش
چــه خـیـال اسـت کـه درحــلـقـه اسـلـام آیـدکــافــری را کـه بــود مـوی مـیـان زنـارش
بـلبـلی را که شـکسـتـه اسـت ازو در دل خـارمی جـهد آتـش گل چـون شرر ازمنقارش
مـی دهد مـرده دلـان راچـو دم عـیسـی جـانچـون نسیم سحـری هرکه بـود بـیمارش
مــا ز خــار ســر دیــوار گــل خــود چـــیــدیــمتـا نصیب که شـود وصـل گل بـی خـارش
دل چـون شـیشـه مـارا کـه پـریـخـانـه اوسـتیارب از سـنگ ملامت بـه سـلامت دارش
آنقدرها لب شیرین سخـنش دلچـسـب استکه رسد پـیشتـر ازگوش بـه دل گفتـارش
می شود مشرق پروین ز به خجالت خورشیدچون ز مستی عرق آلود شود رخسارش
نــبـــرد جــلــوه خــورشــیــد قــیــامــت ازجـــاشـبـنمـی راکـه نظـر بـنـد کـند گـلـزارش
ســفـتــه ریـزد گـهـر اشــک بــه دامـن صـائبچشم هرکس که فتد بـر مژه خونخوارش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج