تـویی که عارض رخـسـار دلستـان داریدلـم بــغـمـزه ربـودی و قـصـد جـان داریتـو بـوسـتـان جـمالی و ناشـکفـتـه هنوزهـزار غـنـچـه بــر اطـراف بـوسـتـان دار…
| تـویی که عارض رخـسـار دلستـان داری | دلـم بــغـمـزه ربـودی و قـصـد جـان داری |
| تـو بـوسـتـان جـمالی و ناشـکفـتـه هنوز | هـزار غـنـچـه بــر اطـراف بـوسـتـان داری |
| بـدین رخ چـو مه و قامت چـو سـرو روان | تـرا همی رسـد ار سـر بـر آسـمان داری |
| چــو در کـنـار نـیـایـی کـجــا تــوان دیـدن | دقـیقـه یی که تـو از لطـف در میان داری |
| من ار ز پای درآیم ترا چه غم که چو من | هزار عاشـق سـرگشـتـه در جـهان داری |
| میان زمره خـوبـان مرا دلـی گـم گـشـت | تـوی ز جـمـلـه ایـن دلـبـران کـه آن داری |
| ز دوسـتـی تـو کـارم بـکام دشـمن شـد | روا بـود که چـنین دوسـت را چـنان داری |
| غـمـت بـجـان بـخـریدم خـدات مزد دهاد | کـز آن مـتـاع نفـیس اینـچـنین زیان داری |
| ز خـاک درگه تـو زآن مرا نصیبـی نیسـت | کـه آب دیـده خـلـقـی بــر آسـتــان داری |
| مـدام سـبــز بــود گـلـشـن مـحـبــت مـا | اگـر تـو آب سـخـن ایـنـچـنـین روان داری |
| تـو آن مهی که تـرا گفت سـیف فرغانی | حدیث یا شکرست آن که در دهان داری |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
