فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ١٥٠: درد شمس الدین بود سرمایه درمان ما

درد شــمـس الـدیـن بــود ســرمـایـه درمـان مـابـی سـر و سـامـان عـشـقـش بـود سـامـان مـاآن خـیـال جــان فـزای بــخـت سـاز بــی نـظـیـرهـم امـیـر مـجــ…

درد شــمـس الـدیـن بــود ســرمـایـه درمـان مـابـی سـر و سـامـان عـشـقـش بـود سـامـان مـا
آن خـیـال جــان فـزای بــخـت سـاز بــی نـظـیـرهـم امـیـر مـجــلـس و هـم ســاقــی گـردان مـا
در رخ جـان بـخـش او بـخـشـیدن جـان هر زمانگشته در مستی جان هم سهل و هم آسان ما
صد هزاران همچـو ما در حـسـن او حـیران شودکـانـدر آن جــا گـم شـود جــان و دل حــیـران مـا
خوش خوش اندر بـحر بـی پایان او غوطی خوردتــا ابــدهــای ابــد خــود ایـن ســر و پــایــان مــا
شـکـر ایـزد را کـه جـمـلـه چـشـمـه حـیوان هـاتـیـره بــاشـد پـیـش لـطـف چـشـمـه حـیـوان مـا
شـرم آرد جــان و دل تــا سـجـده آرد هـوشـیـارپـیش چـشـم مـسـت مـخـمور خـوش جـانان مـا
دیو گـیـرد عـشـق را از غـصـه هـم این عـقـل رانـاگــهـان گــیـرد گــلــوی عــقــل آدم ســان مــا
پس برآرد نیش خونی کز سرش خون می چکدپــس ز جــان عـقـل بــگـشــایـد رگ شـیـران مـا
در دهـــان عـــقـــل ریـــزد خـــون او را بــــردوامتــــا رهـــانـــد روح را از دام و از دســـتــــان مـــا
تـا بـشاید خـدمت مخـدوم جـان ها شمس دینآن قـبــاد و ســنـجــر و اســکـنـدر و خــاقــان مـا
تـا ز خاک پـاش بـگشاید دو چشم سر بـه غیبتـــا بـــبـــیــنــد حـــال اولـــیــان و آخـــریــان مــا
شــکــر آن را ســوی تــبــریـز مـعــظــم رو نـهـدکــز زمـیـنـش مـی بــرویـد نـرگـس و ریـحــان مـا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج