چون هرچه غیر اوست بـدل تـرک آن کنیبـر فـرق جـهان تـو نهد از حـب خـویش تـاجدر نـصـرت خـرد کـه هـوا دشـمـن ویسـتبـا نفس خود جـدل کن وبـا طبـع خود لجـاجگ…
| چون هرچه غیر اوست بـدل تـرک آن کنی | بـر فـرق جـهان تـو نهد از حـب خـویش تـاج |
| در نـصـرت خـرد کـه هـوا دشـمـن ویسـت | بـا نفس خود جـدل کن وبـا طبـع خود لجـاج |
| گر در مصـاف آن دو مخـالف شـوی شـهید | بـیـمـار را بــدم چـو مـسـیـحـا کـنـی عـلـاج |
| چون نفس تـند گشت بـسختـیش رام کن | سـردی دهد طـبـیب چـو گـرمی کـند مـزاج |
| بــا او مـوافـقـت مـکـن انـدر خـلـاف عـقـل | محتاج نیست شب که سیاهش کنی بزاج |
| مـردانـه گـنـده پــیـر جــهـان را طــلـاق ده | کـز عـشـق بــسـت بــا دل تـو عـقـد ازدواج |
| هـسـتـی تـو چـو زیت بـسـوزد گـرت فـتـد | بـر دل شـعاع عشـق چـو مصـبـاح در زجـاج |
| زانـدوه او چـو مـشـعـلـه مـاه روشـنـسـت | شـمـع دلـت کـه زنـده بــروغـن بـود سـراج |
| مـر فـقـر را امـیـن نـبـود هـیـچ جـاه جـوی | چون تخت شه نشین نشود هیچ پـیل عاج |
| گـویـد گـلـیـم پـوش گـدا را کـسـی فـقـیـر | خـوانـد هـویـدپــوش شـتــر را کـسـی دواج |
| گـر در رهش زنـی قـدمـی بـر جـبـین گـل | از خـاک ره چـو قـطـره شـبـنم فـتـد عـجـاج |
| خودکام را چنین سخن از طبع هست دور | مـحـمـوم را بــود عـسـل انـدر دهـان اجــاج |
| گر دوسـتـی حـق طـلبـی تـرک خـلق کن | در یـک مـکـان دوضـد نـکـنـد بـاهـم امـتـزاج |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
