فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 28 فروردین 1403

شماره ١٢: بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شد

بــس کــه در زلـف تــو دلـهـای اســیـران آب شــدحـلـقـه های زلـف یکـسـر حـلقـه گـرداب شـدروی او در دور خــط دلـخــوش کــن احــبــاب شــدراه خود را پـا…

بــس کــه در زلـف تــو دلـهـای اســیـران آب شــدحـلـقـه های زلـف یکـسـر حـلقـه گـرداب شـد
روی او در دور خــط دلـخــوش کــن احــبــاب شــدراه خود را پـاک سازد خون چو مشک ناب شد
من چـه خـاشـاکـم، کـه در بـحـر فـلـک مـاه تـمامز اشـتــیـاق مـاهـی سـیـمـیـن او قـلـاب شـد
بــر لـطـیـفـان صـحـبــت گـوهـر گـرانـی مـی کـنـدگوش گل را شـبـنم روشـن گهر سـیماب شـد
از بـزرگان روی دل بـا خـاکـسـاران خـوشـنماسـتبـحـر بــا آن مـنـزلـت روشـنـگـر سـیـلـاب شـد
صــبــح پــیـری کــرد خــواب غــفــلـت مـا را گـرانبـادبـان بـر کـشـتـی ما پـرده های خـواب شـد
از تــوکـل هـر کـه پــشــت خــویـش بــر دیـوار دادبـی سخن خـاک مراد خلق چـون محـراب شد
در هـمـیـن جـا سـر بــرآورد از گـریـبــان بــهـشـتهر که را زخمی از آن شمشیر فتح الباب شد
شــانـه از مـوج طـراوت کـشـتــی دریـایـی اســتبـس کـه در زلـف تـو دلـهـای اسـیران آب شـد
هیچ کس را دل به من از دوستان صائب نسوختگرچـه عـمرم صـرف در دلسـوزی احـبـاب شـد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج