پیشتر زآن که مهی جلوه در این محفل داشتمــهــره مــهــر تـــو در حـــقـــه دل مــنــزل داشـــتمـن هـمـیـن از نـظـر افـتــاده چــشـمـت بــودمور نـه صـد …
| پیشتر زآن که مهی جلوه در این محفل داشت | مــهــره مــهــر تـــو در حـــقـــه دل مــنــزل داشـــت |
| مـن هـمـیـن از نـظـر افـتــاده چــشـمـت بــودم | ور نـه صـد مـســالـه بــا مـردم صـاحــب دل داشــت |
| دوش بــا سـرو حـدیـث غـم خـود مـی گـفـتــم | کـاو هـم از قـد تــو خـون در دل و پــا در گـل داشـت |
| خـون بـهای دلم از چـشم تـو نتـوانم خـواسـت | که به یک غمزه دو صد غرقه به خون بسمل داشت |
| هـر تـنـی در طـلـبـت لـایق جـان دادن نـیسـت | نـیـک بــخــت آن کـه تــن پــاک و دل قـابــل داشـت |
| خـال هـنـدوی تـو بــر آتــش عـارض شـب و روز | پـــی احــضــار دل ســوخــتــگــان فــلــفــل داشــت |
| در ره عـشـق مـرا حـسـرت مـقـتـولـی کـشـت | کـه نـگـاهـی گـه کـشــتــن بــه رخ قــاتــل داشــت |
| ســاخــت فــارغ ز غــم رفــتـــه و آیــنــده مــرا | وه که سـاقی خـبـر از ماضـی و مسـتـقـبـل داشـت |
| بـا همه ناخـوشـی عـشـق فروغی خـوش بـود | شــادکــام آن کــه غــم روی تـــرا حــاصــل داشــت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
