فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ١٢١: هزار جان مقدس فدای روی تو باد

هــزار جـــان مــقــدس فــدای روی تـــو بـــادکه در جهان چو تـو خوبـی کسی ندید و نزادهــزار رحـــمــت دیــگــر نــثـــار آن عــاشـــقکـه او بــه دام ه…

هــزار جـــان مــقــدس فــدای روی تـــو بـــادکه در جهان چو تـو خوبـی کسی ندید و نزاد
هــزار رحـــمــت دیــگــر نــثـــار آن عــاشـــقکـه او بــه دام هـوای چـو تـو شـهـی افـتــاد
ز صــورت تــو حــکــایـت کــنـنـد یـا ز صــفــتکـه هـر یـکـی ز یـکـی خـوبـتـر زهـی بـنـیـاد
دلـم هزار گـره داشـت همچـو رشـتـه سـحـرز سحـر چـشم خوشت آن همه گره بـگشاد
بـلندبـین ز تـو گشتـسـت هر دو دیده عشقبــبــیـن تـو قـوت شـاگـرد و حـکـمـت اسـتـاد
نشـسـتـه ایم دل و عـشـق و کالبـد پـیشـتیکـی خـراب و یکـی مسـت وان دگـر دلشـاد
بــه حـکـم تــسـت بــگـریـانـی و بــخـنـدانـیهمه چـو شاخ درختـیم و عشق تـو چون بـاد
بـه بـاد عـشـق تـو زردیم هـم بـدان سـبـزیمتـو راست جـمله ولایت تـو راست جمله مراد
کـلـوخ و سـنـگ چــه دانـد بــهـار را چــه اثــربـهار را ز چـمن پـرس و سـنبـل و شـمـشـاد
درخـــت را ز بـــرون ســـوی بــــاد گـــردانـــددرخــت دل را بــاد انـدرونـســت یـعــنـی یـاد
به زیر سایه زلفت دلم چه خوش خفته ستخراب و مست و لطیف و خوش و کش و آزاد
چــو غـیـرت تــو دلـم را ز خــواب بــجــهـانـیـدخـــمــار خـــیــزد و فـــریــاد دردهــد فـــریــاد
ولـی چـو مـسـت کـنـی مـر مـرا غـلـط گـردمگـمـان بــرم کـه امـیـرم چــرا شــوم مـنـقــاد
بــه وقـت درد بــگـویـیـم کـای تـو و هـمـه تـوچــو درد رفـت حــجــابــی مـیـان مـا بــنـهـاد
در آن زمـان کـه کـنـد عـقـل عـاقـبـت بـیـنـینــدا ز عــشــق بــرآیــد کــه هــرچ بــادا بــاد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج