دیــده تـــحــمــل نــمــی کــنــد نــظــرت راپـرده بــرافـگـن رخ چـو مـاه و خـورت رانــزد مــن ای از جــهـان یـگــانـه بــخــوبــیملـک دو عـالـم بـها…
| دیــده تـــحــمــل نــمــی کــنــد نــظــرت را | پـرده بــرافـگـن رخ چـو مـاه و خـورت را |
| نــزد مــن ای از جــهـان یـگــانـه بــخــوبــی | ملـک دو عـالـم بـهاسـت یک نظـرت را |
| مشکلم است این که چون همی نکند حل | آب سـخـن آن لـبــان چـون شـکـرت را |
| عشـق تـو داده اسـت در ولایت جـان حـکم | هـجـر سـتــم کـار و وصـل داد گـرت را |
| مـنـتــظــرم لــیـک نـیـســت وقــت مـعــیـن | هـمـچـو قـیـامـت وصـال مـنـتــظـرت را |
| مــــیــــل نــــدارد بآفـــــتـــــاب و بـــــروزش | هرکـه بـشـب دید روی چـون قـمرت را |
| پـــرده بـــرافـــگــن زدورو گـــرنــه بـــبـــادی | گــرد بــهــر ســو بــریـم خــاک درت را |
| پـــر زلآلــی شـــود چـــو بـــحـــر کــنــارش | کـــوه اگـــر در مــیــان رود کـــمــرت را |
| مــصــحــف آیــات خــوبــیــی و بــاخــلــاص | فـاتــحــه خــوانـیـم جــمـلـه سـورت را |
| خـوب چـو طـاوسـی و بــچــشـم تــعـشـق | مـا نـگـرانـیـم حــسـن جــلـوه گـرت را |
| مـشـک چـه بـاشـد بـنزد تـو کـه چـو عـنبـر | زلـف تـو خـوش بـو کـند کـنار و بـرت را |
| چـون سخـن اینجـا رسید دوسـت مرا گفت | سـیـف شـنـودیـم شـعـرهـای تــرت را |
| مـس تــرا حــکـم کـیـمـیـاسـت ازیـن پــس | ســکـه اگـر از قـبــول مـاســت زرت را |
| وقـت شـد اکـنون کـه مـا حـدیث تـو گـوییم | فـاش کـنـیـم انـدرین جـهـان خـبـرت را |
| بــــر ســــر بـــــازار روزگــــار بــــریــــزیــــم | بــر طــبــق عــرض حــقــه گــهــرت را |
| گــرچــه زره وار رخــنــه کــرد بـــیــک تــیــر | قـوس دو ابـروم صـبـر چـون سـپـرت را |
| پـای چـو هـیـزم شـکـسـتـه دار و مـزن نـیز | بــیـهـده بــر سـنـگ دیـگـران تـبــرت را |
| بـــر در مــا کــن اقــامــت و بـــســـگــان ده | بـــر ســـر ایــن کــو زواده ســفــرت را |
| بــر ســر خــرمـن چــو کــاه زبــل مــپــنـداز | گـر کـه و دانـه فــزون کــنـنـد خــرت را |
| تـــا نــرســـد گـــردنـــت بـــتـــیــغ زمـــانــه | از کــــلــــه او نــــگــــاه دار ســــرت را |
| جـــان تـــو از بـــحـــر وصــلــم آب نــیــابـــد | تـا جـگرت خـون و خـون کنم جـگرت را |
| گـر تــو بــر ایـن اوج چـون فـرشـتـه بــرآیـی | جـمـلـه بـبـیـنـنـد از آسـمـان گـذرت را |
| تـــا بـــنــشـــان قـــبـــول مـــات رســـانـــد | بـــر ســر تــیــر نــیــاز بـــنــد پـــرت را |
| رو قـــدم هـــمـــت از دو کـــون بـــرون نـــه | بـــیــخ بـــرآور ازیــن و آن شــجــرت را |
| ور نـه چــو شــاخ درخــت از کــف هـرکــس | سـنـگ خـور ار مـیوه یی بـود زهرت را |
| زنـده شــود مـرده از مـســاس تــو گــر تــو | ذبــح بــتــیـغ فــنــا کــنــی بــقــرت را |
| قـصـر ملوکسـت جـسـم تـو و معـنا نیسـت | ایـن هــمــه دیـوارهــای پــر صــورت را |
| دفــتـــر اســـرار حـــکــمــتـــی و یــدالــلــه | جـلد تـو کردست جـسم مخـتـصرت را |
| مــریــم بـــکــر اســت روح تــو بـــطــهــارت | ای مـدد از جــان دم مـسـیـح اثــرت را |
| در شــکــم مــادر ضــمــیــر چـــو خــواهــم | عـیسـی انجـیل خـوان کنم پـسـرت را |
| کــعــبــه زوار فــیــض مــایـی و از عــشــق | یمـن یمین الـلـه اسـت هر حـجـرت را |
| چـون حـرم قـدس عـشـق ماسـت مقـامت | زمـزم مـکـه اسـت تـشـنه آبـخـورت را |
| و از اثــــر حـــکـــم بــــارقـــات تــــجـــلـــی | فـعـل یـکـی دان بــصـیـرت و بـصـرت را |
| تــا ز تــو بــاقــیـســت ذره یـی نـبــود امــن | مـنـزل پــر خــوف و راه پــرخــطــرت را |
| چـون تـو ز هستـی خویش وا بـرهی سیف | زشت شمر خوب و عیب دان هنرت را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
