فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 خرداد 1403

شماره ١٠٤: به روز مرگ چو تابوت من روان باشد

بــه روز مـرگ چــو تــابــوت مـن روان بــاشـدگمان مبـر که مرا درد این جهان بـاشدبـــرای مــن مـــگـــری و مــگـــو دریــغ دریــغبــه دوغ دیـو درافـتـی…

بــه روز مـرگ چــو تــابــوت مـن روان بــاشـدگمان مبـر که مرا درد این جهان بـاشد
بـــرای مــن مـــگـــری و مــگـــو دریــغ دریــغبــه دوغ دیـو درافـتـی دریـغ آن بــاشـد
جــنـازه ام چــو بــبــیـنـی مـگـو فــراق فـراقمـرا وصـال و مـلـاقـات آن زمـان بـاشـد
مــرا بـــه گـــور ســـپـــاری مــگــو وداع وداعکـه گـور پـرده جـمـعـیت جـنـان بـاشـد
فــروشــدن چــو بــدیــدی بــرآمــدن بــنــگــرغروب شمس و قمر را چرا زبـان بـاشد
تـــو را غــروب نــمــایــد ولــی شــروق بـــودلحد چو حبس نماید خلاص جان باشد
کـدام دانـه فــرورفــت در زمـیـن کـه نـرســتچـرا بـه دانه انسـانت این گمان بـاشد
کـــدام دلــو فـــرورفـــت و پـــر بـــرون نــامــدز چـاه یوسف جـان را چـرا فغان بـاشد
دهان چو بستی از این سوی آن طرف بگشاکه های هوی تـو در جـو لامکان بـاشد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج