فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ١٠٣

گرت از سـیم زبـانسـت و سـخـن زر گوییاز زر و سـیم بـه آنسـت که کـمتـر گوییشـعـر در دولـت ایـن سـیـم پـرسـتـان گـداکـمـتـر از خـاک بــود گـر ز پـی زر گـ…

گرت از سـیم زبـانسـت و سـخـن زر گوییاز زر و سـیم بـه آنسـت که کـمتـر گویی
شـعـر در دولـت ایـن سـیـم پـرسـتـان گـداکـمـتـر از خـاک بــود گـر ز پـی زر گـویـی
شعر بـا همت عارف که چو چرخست بلندپـسـت بـاشد اگر (از) عرش فروتـر گویی
گر تـرا در چـمن روح گل عـشـق شـکـفـتقـول بـا بـلبـل خـوش نغـمه بـرابـر گـویی
جـهد کن تـا ز سحاب غم جـانان چو صدفقـطـره یی در دهنت افـتـد و گـوهر گویی
در غـزل دلـبــر یـوسـف رخ عـیـسـی دم راسـزد ار همـچـو ملـک روح مـصـور گـویی
دل خود سرد کن از غیر و ز شور عشقشنفـسـی گـرم بـزن تـا سـخـنی تـر گویی
از پــی جــلـوه طـاوس جــمـالـش خــود راطـوق زرین کنی ار سـجـع کـبـوتـر گویی
بـلـبـل نـاطـقـه را شـور چـو در طـبـع افـتـداز پـی گل رخ خـود شعر چـو شکر گویی
مــلــک از چــرخ فــرود آیـد و در رقــص آیـدگر تو زین پـرده چو مطرب غزلی بـرگویی
خـلق را شـعـر تـو از دوسـت مذکـر بـاشـدهمچو واعظ سخن ار بـر سر منبـر گویی
در شـب گـور تــو چـون روز چـراغـی گـرددهر سـخـن کـز پـی آن شـمع منور گویی
چـون کف دوست کند دست سؤالت را پـرهمچو خواهنده نان هرچه برین در گویی
گر چـه هر چـیز که تـکرار کنی خوش نبـودخوش بـود گر سخـن دوست مکرر گویی
سیف فرغانی دم در کش و او را مسـتـایمشـک را مدح بـناشـد کـه معـطـر گویی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج