سکینه احمدوند – شاه قلبم

هم بینوای عشقم هم خادم و فقیرم

صد شعر ازتو گفتم صدها غزل زچشمت

چشمت مثال دریا من تشنه و کویرم

درجنگ با دوچشمت باآن نگاه گیرا

من باختم دوباره هرگز مگو دلیرم

ازچرخش نگاهت قلبم به لرزه افتاد

آنگاه سایه ی توافتاده در مسیرم

دربازی زمانه درعشق و جام ومستی

تودرمیان عرصه چون شاه من اجیرم

براین شب سیاهم امشب بیا صفا ده

من غرق درسیاهی ای ماه بی نظیرم

این واژه های سنگین این شعرهای کوتاه

گفتم که یادت آید من بر رخت اسیرم

گفتی برای عشقت تا پای جان بمانم

اما کنون که رفتی ای کاش من بمیرم

#س احمدوند