قالب شعر: شعر سپید

خیابان‌ها گل‌های خشکیده‌ای‌اند
که به جای آب، خون می‌دوند.
و این سکوت
این سکوت سنگینِ آهنی
طعم زنگار می‌دهد
طعم اسلحه‌ای که هنوز شلیک نکرده‌است.
شاید ما آخرین کسانی هستیم که هنوز ایستاده‌ایم.