سهراب عرب زاده.سرگشته. – نا رفیقی..از برت نامهربان رفتم که رفتم

تا نباشد خاطرم آزرده جان رفتم که رفتم

جان به لب کردی مرا از مرگ خود هم راضی ام من

پا نهادم روی این دل بعد از آن رفتم که رفتم

عاشقی کارت نبود و عاشقی کردی چرا تو

با غمت کردی مرا بی خانمان رفتم که رفتم

عشق بازی را نفهمیدی کجا با کی کنی تو

با دلی سرگشته و دامن کشان رفتم که رفتم

پشت دستم آتشِ سیگار امشب می گذارم

از غمت دیگر نباشد یک نشان رفتم که رفتم

سرگشته