سهراب عرب زاده.سرگشته. – بُی خیالت درد دارم ناله ایدم تا سحر

خنده ایدی دیر ما از حالِ مانی بی خَوَر

شاخ و بلگُم بی تو خُشکی ریشمهِ دادی وَ باد

یی درختِ عشقمون دَهسِت ندا هیچی ثمر

قدر مهرِ نونه کَس مِن یی زمونِی بی وفا

تیرکاری بُی محبت خرده آوی مِن کمر

بال و پر دامِت که سی ما فِر کُنی بُی دل خشی

فِر که کردی دیر رهتی از خشی هم نی اثر

کور آوی یی تِیَم بسکی نشهسُم انتظار

خشت خشتهِ خاطراتت ری سَرُم آوی دَمَر

سرگشته