سعید هرمزی – زمستان سرد

به جانِ پاکِ درختانِ سروِ آبادی
که روی لاله ی عاشق بدون تو زردست

بهارِ جان تو بیا و زِ دور دست غریب
ببین که دوری رویت به جان چه ها کردٙست

تو باشی و غم و غصه محال و فرض محال
تو نیستی و هوا همچنان پر از دردست

کجاست صحبت عید و کجاست فصل بهار
کجاست دختر شیرینِ خسروی سرمست