چه شود ، اِی صَنما گَر تو مرا یادی کُنی !!! …
حُزن و اَندوه درونی ،بَس فُزونی میکند …
گَر بخندی از غَمت ،این خانه را خالی کُنی …
دیرگاهیست جمعِ جانان دور ازما گشته اند …
کاش با آمدنت ،اَشکِ شوق در چَشمِ من جاری کُنی …
چو دیوانه بِگَشتم، هِی زَدم هِی رقص کردم …
آستین بالا بزن تا مُطرِبَم ،،قاری کُنی …
پروانه شوم ،دورِ تو چون شَمع بِگردم …
هر چِه خواهی ،آن شَوم گَر تو مرا یاری کُنی …
سیر زِ رویَت نشَوم ،پلک نَبندم زِ رُخت …
گَر دَمادَم ، بَر دل و بر چَشمِ من خاری کُنی …
مَه رویان را نخواهم ،که مرا شادَم کُنند…
گَر تو باشی ، خانه اَم از هَرچه غَم عاری کُنی …
غزَلم گل میدهد، تا که به نامت بِرَسم …
بَر کویرِ دلِ من ، تو سایه ساری میکنی …
#ـــــــــــــــــــعاشقانه_های_بارانــــــــــــــــــ
❄️gahisheer@❄️
شاعر سعیده تفضّلی نیک (باران)
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
