قالب شعر: غزل

سرو ناز
•_• •_•
عجیب دلربا بود بهارهای سرو ناز
شیرین وآبدار هم انارهای دشت ناز
..
سحر شنیده می‌شود ترانه های دلنواز
ز برگهای پرتقال و غنچه های نیمه باز
..
فتاده گیسوان بید ز شانه های نا تراز
نشسته در کنار جو چو پونه های در نماز
..
نسیم بوی آشنا وزد ز سمت شهر راز
خروش (پهنه چنار) به رقص هم نوای ساز
..
بلوطهای پیر آن کُنارهای سرفراز
بلند (برد برچ) او چو پرچمی به احتزاز
..
گریست چشمه (سِمال) و چشم های پر غماز
ز سوز هجرت از وطن و درد مانده از گداز
..
ز جور حرص مردم و تفنگ های بی جواز
نمانده وحش کوه از ،پلنگ و گرگ و از گراز
..
نشاط کودک خیال به یاد شعر نی نواز
گهی چو خاک بر نشیب گهی چو باد بر فراز
..
پریش بال های غاز، شکست شاخ آن شهاز
گرفت قلب من شبی مثال دخت بی جهاز
..
همیشه دست من دراز به بارگاه بی نیاز
که عمر سرزمین من چو عمر نوح بود دراز
—
حاجی اکبری