سروناز زندیه دولابی – دلواپسی

چشم روحم بسته و حالاخدا دلواپس است
گشته نابینا دلم زین ماجرا دلواپس است

قحطی اهل یقین و ادعای عاشقی
از سکوت بره و گرگ خفا دلواپس است

خرقه ها آلوده ی خون شقایق های عشق
دست ابلیس از تمنا و دعا دلواپس است

شب پره پروانگی ها را به مسلخ میبرد
شعله های شمع جان تا انتها دلواپس است

رنگ شب پاشیده غم بر شاه بیت این غزل
شعر بی تابی من ، در هر هجا دلواپس است

یاکریم زخمی شعرم پروبالش شکست
بیت بیتش در قفس بی ادعا دلواپس است

کودک احساسم افتاده به نیل واژه ها
“سروی”از تاخیر اعجاز عصا دلواپس است

سروناز_زندیه
۱۸ دی ۹۵