سحرگاه زیبایی

<span;><span;>در سحرگاه لطف و زیبایی
<span;><span;>آفتابی برآمد از مشرق
<span;>آفتابی که بوده <span;><span;>انوارش
<span;><span;>یک به یک انعکاسی از خالق

<span;><span;>آسمان کرامت و اخلاق
<span;><span;>عشق یک شمِّه از فضائل او
<span;><span;>دشمنان جمله معترف باشند
<span;><span;>بر اُلوهیت خصائل او

<span;><span;>آفتاب حقیقت و ایمان
<span;><span;>چشمهایش تمام ، آیۀ نور
<span;><span;>شرح قرآن و مژدگانی عشق
<span;><span;>برلبانش ترانه های ظهور

<span;><span;>همچو بابای خود به حق باشد
<span;><span;>برتمام جهانیان هادی
<span;><span;>شاهدِ روز عهد و میثاق است
<span;><span;>درحقیقت مُبشِّر مهدی

<span;><span;>آفتابی دمیده در عالم
<span;><span;>از بلندای آسمان سلیل
<span;><span;>تا تداعی شود به اهریمن
<span;><span;>بازهم دست پر توان خلیل

<span;><span;>آن خلیلی که با حضور او
<span;><span;>مثل باغ اِرم شود زندان
<span;><span;>یوسفی که فقط به حُسن خُلق
<span;><span;>کرده در بند خویش ، زندانبان

<span;><span;>ماه تابان صورتش باشد
<span;><span;>خَرَّ مُوسیٰ به هر دل آگاه
<span;><span;>همچو عیسی به روی گهواره
<span;><span;>نغمه اش شرح اِنّی عَبدُاللّٰه

<span;><span;>یَدِ بَیضای حضرت هادی
<span;><span;>جلوۀ پاک سرمدی دارد
<span;><span;>یاس گلزار حیدر و زهرا
<span;><span;>عطر ناب محمّدی دارد

<span;><span;>بر روی دامن سلیل امشب
<span;><span;>گوییا باز ، حیدری آمد
<span;><span;>یا پیمبر به این شمایل با
<span;><span;>صورت ماه عسکری آمد

<span;><span;>«ساده» دامان مهر او برگیر
<span;><span;>بر در لطف او بزن زانو
<span;><span;>لحظه ای بی ولایتش هیهات
<span;>وَحْدَهُ لٰااِلَه اِلّا هُو