قالب شعر: شعر سپید

ستاره ها ی  ایستاده

،در  عاشورا
شکوفه های سر بریده، به
زمین ریختند  وارام  در آغوش باد
به آسمان  رفتند.،،،،

زمین خشک بود، وطراوتی نداشت
سفیدی گیسوان، وچین
وچروک، گونه هایش
حاصل رنج وبی رحمی
دنیا  بود

دست صحرا ، پر از،
ترک  زخم های شمشیر،

و بیابان، دهان باز کرده
لبش تشنه، گلویش پر ازخون،

و اشکهای خونین  ماه به چاه  ریخت
وستاره ها یکی یکی، ایستاده
نماز خواندند،

لیلا رضاییان

نوشته شده تیرماه ۱۴۰۳