زرین مهدیه – جانا بیا…

ای فدایت جانِ من ، هجران تو تا کی شود
جلوه های جز ترا هرگز نشاید طی نمود

اینهمه جور و جفا از سویِ تو ، یارا حـذر
بختِ والا مژده ای از مهرِ تو بر من نمود

من کنار شعرم و این صد ورق جا مانده ام
بر امید بازگشتت چشم من رخ تر نمود